به طور کلی فولاد آلیاژی میتواند تا حدود 50 درصد عناصر آلیاژی داشته باشد و همچنان فولاد آلیاژی نامیده شود
فولاد آلیاژی به دو دسته تقسیم میشوند :
الف) فولادهای کم آلیاژ (استحکام بالا)
ب) فولادهای پر آلیاژ
فولادهای کم آلیاژ: به این نوع فولاد به دلیل کم بودن درصد عناصر آلیاژی میکرو آلیاژی نیز میگویند و با اضافه کردن عناصری از قبیل مولیبدن، وانادیوم و تیتانیوم تولید میشود و مجموع عناصر در این دسته حداکثر 5 درصد میشوند.
استحکام فولادهای کم آلیاژ
استحکام تسلیم فولادهای کم آلیاژ معمولا بیشتر از 275 نیوتن بر میلی مترمربع است.این فولادها درصد پایینی از عنصرهای کربن و منگنز را دارند و اضافه شدن عناصری از قبیل کرم، مولیبدن، نیکل، مس، نیتروژن، وانادیوم و … در مقادیر کم، یک ترکیب خوب از استحکام، انعطاف پذیری، چقرمگی و شکل پذیری را تشکیل می دهد و همچنین از قیمت نسبتا مناسبی برخوردار است و مقایسه با فولاد های کم کربن از مقاومت به خوردگی خیلی بهتری برخوردار است.
فولادهای پر آلیاژ
فولادهای پر آلیاژ به دو دسته تقسیم میشوند:
الف) فولادهای ابزار
ب) فولادهای زنگ نزن
موارد بیشتر را در وب سایت راستین ساختار ایفا نیرو بخوانید.